สี   :  ขาว - เขียว
   สีขาว     หมายถึง   ศาสนา , พลังความบริสุทธิ์และความดีงาม
   สีเขียว    หมายถึง  ความสดชื่น- ความอุดมสมบูรณ์- ความสมดุล และความพอเพียง

   สีประจำนี้  ไม่ได้ปรากฏอยู่ใน Logo ของธรรมสถานฯ  แต่ใช้ในกรณีต่างๆ ในกิจกรรมของธรรมสถานฯ เช่น  การปลูกต้นไม้ในบริเวณธรรมสถาน จะเลือกปลูกเฉพาะต้นไม้ที่มีดอกสีขาว , ใช้เป็นแถบสีหัวจดหมาย หรือในกรณีทำธงประจำหน่วยงานจะใช้พื้นสีของผืนธงเป็นสีขาว-เขียว เป็นต้น
 
สัญลักษณ์

 

 

หมายถึง  ภาวะความเป็นทั้งหมด , ภาวะความเป็นหนึ่งเดียว , ภาวะความสมบูรณ์  
      
 หมายถึง  ภาวะความยั่งยืน , ภาวะความเป็นนิรันดร

เป็นภาพคล้าย  คนนั่งสมาธิ ทำภาวนา  อยู่ในความสงบสำรวม ซึ่งเป็นวิถีการปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงภาวะความสมบูรณ์อันเป็นนิรันดร
                                                                            
                                      
เป็นสัญลักษณ์สื่อให้เห็นถึงภารกิจสำคัญของ ธรรมสถานจุฬาลงกรณ์-มหาวิทยาลัย ที่มุ่งนำพลังคำสอนทางศาสนา มาพัฒนามนุษยชาติให้ลุถึงภาวะอันเป็นอุดมคติ กล่าวคือ ภาวะที่สมบูรณ์อันเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีความขัดแย้งหรือแตกแยก และยั่งยืนเป็นนิรันดร.

 

 

   สัญลักษณ์นี้ปรากฏใช้เป็นครั้งแรกโดยมีเพียงรูป   ในโครงการประชุมวิชาการ ประจำปี 2544 เรื่อง “ศาสนากับสังคมมนุษย์ แก้หรือสร้างปัญหา” ระหว่างวันที่ 25-26 มกราคม 2544 ณ ห้องประชุมใหญ่ อาคารธรรมสถานจุฬาฯ โดย ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.ระวี ภาวิไล เป็นผู้คิด จวบจนปี 2552 จึงได้มีการออกแบบอย่างสมบูรณ์ และเริ่มใช้ในกิจการต่างๆ ของธรรมสถานฯ อย่างเป็นทางการ โดยมีนายมาโนช กลิ่นทรัพย์ เป็นผู้ออกแบบ และเภสัชกรสุรพล ไกรสราวุฒิ เป็นผู้เขียนอธิบายความหมาย